Little Bridge

‘Pijnackernaren helpen Armenië’ werft fondsen voor hulp- en ontwikkelingswerk in Armenië. Deze stichting ondersteunt vanaf het begin van de eeuw ‘Little Bridge’. Dit is een kleine club met enkele hard werkende mensen die in heel Armenië kleinschalige ontwikkelingsprojecten opzetten en uitvoeren.

De nieuwe nieuwsbrief is uit

Lees hem hier.

Veertigdagenproject voor vluchtelingen in Armenië die weer aan de slag willen

Armenië kreeg eind vorig jaar in korte tijd 100.000 vluchtelingen te verwerken. Mensen die hals over kop moesten vertrekken uit Nagorno-Karabach.

Dat was een stuk Armenië in buurland Azerbeidzjan. Een soort eiland maar dan niet omgeven door water maar door Azerbeidzjaans grondgebied.
Tientallen jaren waren beide landen het oneens over de vraag: wie heeft er recht op Nagorno-Karabach? Rond 1990 was er oorlog. Die won Armenië. Nooit werd het conflict opgelost. Totdat er in 2020 weer een oorlog uitbrak. Azerbeidzjan had de overhand met steun van Turkije. Vorig jaar werd de enclave in 24 uur onder de voet gelopen.

Meer dan 100.000 Armeense mensen, die al generaties lang daar woonden, moesten vluchten naar Armenië, bang als men was voor Azerbeidzjaanse agressie. Het moederland moet alles uit de kast halen om deze mensen op te nemen in het land dat rond de drie miljoen inwoners telt.

Wij ondersteunen al bijna twintig jaar vanuit Pijnacker-Nootdorp de organisatie Little Bridge van de oorspronkelijk Nederlandse ontwikkelingswerker Maria Goris. We doen daar geen uitvoerend werk, maar helpen Little Bridge  met geldelijke middelen.
Ze zet heel concrete projecten op: drinkwaterleiding, irrigatie voor de landbouw, pootaardappelen en zaaigoed, het opknappen van scholen en opvangcentra. Ze is nu bezig met een groot dagopvangproject voor ouderen waar ook jongeren in participeren.

Waar nodig geeft ze noodhulp. Zoals iedere winter met voedselpakketten voor de allerarmsten in het land. Vorig jaar gaf ze noodhulp aan de vluchtelingen uit Karabach. Een bliksemactie bracht 13.000 euro op.

Nu veel mensen een nieuwe woonplek hebben gevonden – vaak dankzij familie en kennissen – proberen ze hun oude beroep weer op te pakken: lasser, kapper, verpleegkundige, bijenhouder, bouwvakker, schapenhouder, enzovoort.

Maria Goris heeft twaalf concrete aanvragen bij ons neergelegd van mensen die rond de 1.000 euro nodig hebben om zelfstandig aan de slag te gaan.

Op het bijgaande foldertje staat Erik Petrosyan. Hij was lasser in Karabach en wil dat beroep graag weer uitoefenen. Zijn lasapparaat heeft hij kunnen meenemen maar andere spullen niet. Geld om ze te kopen heeft hij zelf niet. Zo zijn er nog elf concrete projecten van mensen en gezinnen die we graag willen helpen om weer aan de gang te gaan.

Het is prachtig dat de vier PKN-gemeenten van Pijnacker en Delfgauw dit goede doel als Veertigdagenproject hebben uitgekozen.

 

Nieuws

Warme vastenmaaltijd met warme sfeer
Warme vastenmaaltijd met warme sfeer

In buurthuis De Wipmolen in de Delftse wijk Wippolder was vrijdag 22 maart een zogenoemde Vastenmaaltijd. Dit is een jaarlijks oecumenisch evenement waarbij iedereen welkom is. Het wordt georganiseerd vanuit de Immanuelkerk in Delft, Kerk Delfgauw en de...

Lees meer
Veertigdagenproject heel geslaagd
Veertigdagenproject heel geslaagd

Het Veertigdagenproject van de PKN-kerken in Pijnacker en Delfgauw is in alles een mooi succes geworden. Een geweldige opbrengst van al met al bijna 12.000 euro. Op de cheque die Lennart de Prieëlle, voorzitter van het College van Diakenen, onlangs uitreikte na een...

Lees meer
Warme vastenmaaltijd met warme sfeer 
Warme vastenmaaltijd met warme sfeer 

In buurthuis De Wipmolen in de Delftse wijk Wippolder was vrijdag 22 maart een zogenoemde Vastenmaaltijd. Dit is een jaarlijks oecumenisch evenement waarbij iedereen welkom is. Het wordt georganiseerd vanuit de Immanuelkerk in Delft, Kerk Delfgauw en de...

Lees meer
Veertigdagenproject in volle gang
Veertigdagenproject in volle gang

Het Veertigdagenproject loopt nog een paar weken door, maar heeft al veel opgeleverd. Financieel maar ook qua aandacht en belangstelling. Het doel is dit jaar een mooi project in Armenië, vanuit de Stichting Pijnackernaren Helpen Armenië. Geen onbekende in de...

Lees meer
300 breiwerken voor Armenië
300 breiwerken voor Armenië

Mevrouw Van der Sluis uit Pijnacker breit al vele jaren kleurrijke truitjes, sjaals en mutsen voor kinderen uit arme gezinnen in Armenië. Maria Goris zorgt dat ze op de goede plek terecht komen. We nemen ze ook wel een tijdens onze projectreizen en delen ze dan uit...

Lees meer

Onze nieuwe nieuwsbrief is uit!

Bekijk hem hier.

Wie zijn wij?

Wij zijn enkele betrokken inwoners van Pijnacker die min of meer toevallig betrokken zijn geraakt bij ‘werk voor Armenië’. Die wij zijn: Henny Bos, voormalig kweker en oud-wethouder; Piet van Daalen, voormalig eigenaar van een grond- weg- en waterbouwbedrijf K.A. van Daalen BV. En Sjaak Oudshoorn: lokaal journalist en actief met een tekstbureau. In 2001 hebben we voor het eerst geld ingezameld voor Armenië en in 2005 zijn we er voor het eerst geweest.

Henny Bos, voorzitter

Sjaak Oudshoorn, secretaris en penningmeester

Leon Ammerlaan, bestuurslid

Help ons!

Wilt u de Stichting Pijnackernaren Helpen Armenië steunen, maak dan gebruik van rekeningnummer NL 78 RABO 01 09 23 69 47 ten name van Stichting Pijnackernaren Helpen Armenië. Voor verdere informatie kunt u met ons mailen.

Fiscaal nummer/RSIN: 8174.29.803
Onze stichting is ANBI-goedgekeurd, wat betekent dat giften financieel aftrekbaar zijn. 

Bekijk hier onze ANBI-status.

Wat doen we?

We gaan ieder jaar – veelal met onze partners en met belangstellende gasten – op eigen kosten naar Armenië om bestaande en mogelijke nieuwe projecten te bezoeken. Samen met Maria en Benjamin van Little Bridge reizen we een week door het land en doen daar heel veel informatie en kennis op.

Verder zijn we het hele jaar bezig met fondsen werven en gelden vergaren om daarmee allerlei kleinschalige projecten te helpen financieren. Wilde Ganzen is daarbij voor ons een welkome ondersteuningspartner die mee helpt financieren.

Wat doen we niet?

We gaan niet zelf mee helpen. Dat kunnen de Armeniërs heel goed zelf. Er is veel werkloosheid, dus er is genoeg arbeidskracht.

We vervoeren ook geen hulpgoederen en nemen hooguit wat kleding en schoenen mee in de eigen koffer. Door de afstand moeten we vliegen en importeren van hulpgoederen is een heel gedoe. Bovendien is in principe alles aanwezig in Armenië. Little Bridge koopt dus alles daar of in een buurland.

Waarom is ontwikkelingshulp nodig?

Armenie was tot 1990 een onderdeel van de Sovjet-Unie en is nu al bijna dertig jaar bezig ‘op te krabbelen’. Dat lukt steeds beter. Alles is aanwezig in het land, maar het bezit is heel slecht verdeeld. Zoals op veel plekken is er een kleine rijke bovenlaag en een grote arme(re) massa. Gelukkig wordt de middenklasse steeds groter.

Zieken, ouderen en alleenstaanden zijn het haasje. Zij moeten het doen met een schamel pensioentje en waren in de communistische tijd beter af. Voor die mensen zet Little Bridge zich maar ook voor dorpen en goed willende organisaties die onvoldoende steun krijgen van de overheid om zelf projecten waar te maken.

Waar ligt Armenië?

Armenië is een land dat even groot is als Nederland. Het ligt ten oosten van Turkije en het grenst ook aan Iran, Georgië in Azerbeidzjan. Het land ligt in het Kaukasusgebergte en is rijk aan stenen.

Het land is ook rijk aan traditie. Als klein land heeft het zich altijd kunnen handhaven in een moeilijke regio. Er wonen drie miljoen mensen waarvan ruim één miljoen in de hoofdstad Jerevan. De meeste Armeniërs wonen buiten Armenie, verspreid over de hele wereld.